Geschiedenis van de Marken

Geschiedenis
Bevolkt sinds de Prehistorie werd onze regio, in het Neolithisch tijdperk, bezet door de Picenen, een pre-Italiaans volk van vermoedelijk niet Indo-Europese oorsprong, die neerstreken ten zuiden van de rivier Esino, totdat het werd binnengevallen door de Galliërs in de 4e eeuw V.C.
Terwijl ze ervoor bondgenoten van Rome waren, werden in 268 V.C. de Picenen onderworpen door de Romeinen en later, in 207 V.C. werd deze regio het toneel van belangrijke gebeurtenissen tijdens de tweede Punische Oorlog.
In de 5e eeuw regeerde keizer Augustus over dit grondgebied, maar gedurende de invasie van de Barbaren en de overheersing door de Lombarden, werd het verdeeld in verschillende eigendommen die geregeerd werden door kloosters en bisschoppen. Onder de heerschappij van de Franken, werden de verschillende eigendommen toegewezen aan de Kerk, die de bouw van talrijke abdijen heeft gerealiseerd.
Gedurende de Middeleeuwen begon de regio typische eigenschappen te verwerven en bekend te worden als ‘de Marken’. De naam Marca ( grensgebied) werd voor de eerste keer gebruikt om de grenzen van het Romeinse Rijk te markeren (Marca van Camerino, van Fermo, van Ancona).
In de XIe eeuw verzette Ancona zich tegen Venetië en in 1167 bood het weerstand aan de belegering door Federico Barbarossa. In 1357 werden wetten in het volledige grondgebied van de Marken verenigd in de Egidische Constitutie, die van kracht bleef tot in 1816. In de XVe eeuw werden er ‘Signorie’ gevormd : de Malatesta familie in Fano en Pesaro, de Montefeltro en Della Rovere familie in Urbino, de Varano familie in Camerino en de Chiavelli familie in Fabriano.
Tussen 1443 en 1444 kwam bijna de hele regio onder de heerschappij van Francesco Sforza, maar vanaf de tweede helft van de 15e eeuw begon de regio zich te onderwerpen aan de wetten van de Kerk. In 1444 keerde Fabriano terug onder Kerk eigendom, Jesi volgde in 1447, Macerata in 1455, Ancona in 1532, Camerino in 1545, Fermo in 1550, Urbino in 1631 en uiteindelijk de hele regio.
Op de 19e februari 1797, door het Traktaat van Tolentino, kreeg Napoleon het recht om Ancona te betrekken en werden de Marken deel van de Romeinse Republiek.
Na het congres van Wenen, kwam de regio opnieuw onder de heerschappij van de Kerk maar nam actief deel aan de revoluties van 1831, 1848 en 1859.
Volgend op de overwinning van Piemonte in Castelfidardo in 1860, werd algemeen toestemming verleend om geannexeerd te worden met het Koninkrijk Sardinië en, in 1861, met het Koninkrijk Italië.



